• slider klein 1
  • Bijeenkomst
A- A A+
Afdrukken

Het verhaal van Mireille

Vanaf volgend jaar juli geen pensioenopbouw meer voor mensen met een beperking. Dit is de consequentie als werkgevers mensen met een beperking onder het minimumloon mogen betalen.
Ervaringsdeskundige Mireille de Beer reageerde door een brief te schrijven aan de staatssecretaris van Sociale Zaken.
Het wetsvoorstel is afkomstig van Tamara van Ark (VVD), staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid. Door de regeling kan er onder andere bezuinigd worden op sociale premies. Dit kan de overheid in totaal 500 miljoen opleveren. Met dat geld zouden extra werkplekken voor mensen met een beperking kunnen worden bekostigd. Het zou zo eenvoudiger
en goedkoper zijn voor werkgevers om mensen met een beperking in dienst te nemen.
 
Brief aan mevrouw Van Ark
Hoe zie ik dat vanuit mijn achtergrond als persoon die een beperking heeft en wat betekent dit voor andere mensen met een beperking? Ik heb hiervoor een brief opgesteld en deze opgestuurd naar de staatssecretaris. Onderstaande is wat ik hierin heb beschreven.
 
Geachte mevrouw Van Ark,
Ik ben Mireille de Beer en ik werk al vijftien jaar als ervaringsdeskundige bij LFB, een belangenvereniging door en voor mensen met een verstandelijke beperking.
Via begeleidwerken heb ik hier een betaalde baan. Ik heb het geluk dat ik begeleid word door een goede coach die met mij dit proces is aangegaan. Door dit werk heb ik ook kansen gekregen om gedetacheerd te worden bij Vilans, een kenniscentrum voor het verbeteren van de langdurende zorg. Hier denk ik mee in beleid, ben ik betrokken in verschillende projecten en word ik gezien als een volwaardig collega. En daardoor groei ik nog steeds en wordt mijn wereld nog groter. Ook ben ik zo meer als die beperking alleen.
 
Ik kom ook brengen
Werk geeft mij enorme voldoening en dat komt omdat ik niet alleen maar kom halen, maar ook kom brengen. Zo leert Vilans heel veel van mij door beter te begrijpen hoe het is om iemand te zijn met een langdurende zorgvraag. Inmiddels is de langdurige zorgvraag niet meer van toepassing, omdat ik een mooi netwerk om mij heen heb gebouwd. Samen met mijn man heb ik een eigen huis en daar geniet ik van, want ik werk daar hard voor.
Gelukkig heb ik van mijn jobcoach inmiddels begrepen dat deze nieuwe regeling niet voor mij geldt. Het gaat namelijk om mensen die onder de Banenafspraak vallen. Dat is voor mij een enorme opluchting. Want anders zou ik de hypotheek in de toekomst niet meer kunnen betalen.
 
Geschokt
Maar dat wil niet zeggen dat ik evengoed niet geschokt ben over het feit dat er zulke wetten worden voorgesteld. Mensen met een beperking hebben ook recht om hun pensioen op te bouwen. Ze hebben er immers niet om gevraagd dat ze een beperking hebben.
Ook raakt het mij dat er gezegd wordt dat mensen met een beperking geld kosten. Ik denk juist dat zij iets moois kunnen toevoegen aan een bedrijf of organisatie. Deze samenleving is zo gevarieerd, bestaat uit zoveel verschillende mensen, dat ik durf te zeggen dat bedrijven en organisaties echt iets missen door mensen met een beperking uit te sluiten.
 
VN-verdrag
Uw wetsvoorstel maakt het bovendien mogelijk dat mensen met een beperking betaald worden naar wat zij kunnen produceren. Hierdoor worden mensen met een beperking oneerlijk behandeld ten opzichte van andere mensen. In juli 2016 heeft de overheid een VN-verdrag getekend waarin staat wat de overheid moet doen om te zorgen dat iedereen mee kan doen in de samenleving. Volwaardig meedoen betekent volwaardig behandeld worden. Hoe betrouwbaar is die ondertekening van de overheid dan als diezelfde overheid dit soort wetsvoorstellen indient? Gelijke rechten betekent toch gelijke kansen?
 
mirielle