Ervaringsverhalen
Ans vertelde dat ze het heel leuk vond om mee te werken aan het boek. Ze deed dit vooral om meer aandacht te vragen voor mensen met een licht verstandelijke beperking en om hen zichtbaarder te maken. De samenwerking met Boris van der Ham verliep goed. Hij hield haar elk weekend op de hoogte en vroeg of er nog aanvullingen nodig waren.

In het boek worden persoonlijke verhalen verteld van mensen met een LVB. Ans deelt hierin ook haar eigen verhaal. Ze vindt het belangrijk dat dit boek is uitgebracht, omdat veel mensen nog niet weten hoe ze met mensen met een beperking moeten omgaan. Door deze verhalen te lezen, kunnen mensen meer begrip en kennis krijgen.

Een interview op televisie
Tijdens de boekpresentatie was Ans ook te gast bij Omroep MAX. Boris had haar gevraagd om mee te gaan, maar vertelde pas later waar ze naartoe gingen. Drie dagen van tevoren wist ze dat ze in de studio zouden zijn. Samen met de journalist werd de uitzending goed voorbereid. Ans vond het erg leuk om in de studio te zijn en voelde zich nauwelijks gespannen. Ze hadden een eigen kleedkamer tot de opname begon en ze sprak zelfs met een aantal bekende Nederlanders. Na de uitzending kreeg ze veel positieve reacties van collega’s en dorpsgenoten.

Onzichtbare beperking
Ans is ontzettend trots dat zij in het boek staat en dat haar foto zelfs op de voorkant is gebruikt. Ze vroeg Boris waarom hij juist haar had gekozen. Hij vertelde haar dat hij haar verhaal inspirerend vond en dat hij de foto erg mooi vond. Het boek is geschreven om mensen bewuster te maken van het feit dat niet alle beperkingen zichtbaar zijn en dat daar rekening mee gehouden moet worden

Ans hoopt dat lezers leren om beter te luisteren en meer begrip te tonen.
Ze vertelt dat ze zelf een hulpkaart bij zich draagt met haar gegevens, zodat mensen haar sneller kunnen helpen als dat nodig is.
Volgens haar begint goede hulp bij aandacht en begrip.

Hoewel het soms persoonlijk voelt om haar verhaal op televisie en in een boek te delen, ziet Ans ook de voordelen. Het zorgt ervoor dat ze niet steeds opnieuw hoeft uit te leggen dat ze een beperking heeft.
Ze liet haar beperking zelfs vastleggen in haar medisch dossier, zodat instanties en
hulpverleners hiervan op de hoogte zijn. Volgens Ans maakt zichtbaarheid het leven makkelijker en zorgt het voor meer erkenning en begrip.